Search
  • Eyþór Ingi Jónsson

Hér kemur játning. Ég hafði aldrei komið á Rauðanes í Þistilfirði þar til í fyrradag.



Ég hafði nokkru sinnum verið spurður hvort ég hefði ekki örugglega farið á Rauðanes. Ég skammaðist mín eiginlega alltaf þegar ég svaraði neitandi. Ég hef farið í óteljandi ljósmyndaferðir á svæðið, oftast á Langanes. Alltaf keyrði ég framhjá Rauðanesinu og hugsaði með mér að ég yrði fljótlega að fara þangað.




Í fyrradag fór ég þangað. Labbaði í klukkustund, en birtan var ekki nógu falleg, þannig að ég snéri við. Ég gerði svo aðra tilraun í gærmorgun og allt var fullkomið. Logn, hlýtt, ég aleinn, birtan falleg.



Mér líður vel í svona umhverfi. Fuglabjörg heilla. Hávaðinn sem fylgir þeim er sem fallegasti söngur í mín eyru. En um miðjan október er nánast þögn. Maður heyrir í einstaka músarrindli, hlýtt blaður æðarfuglanna, og svo blístur straumandanna, sem voru margar í kring um nesið. Tveir stórir hópar sendlinga juku svo bara á upplifunina með samhæfðu flugi sínu. Lítill opinn bátur með utanborðsmótor rauf þögnina, sigldi út á fjörðinn og var svo þar kyrr lengi. Sá sem fiskaði hefur átt dýrðarstund á sjó. Ég prófaði að mynda aðeins með dróna, en hætti því strax. Hvinurinn í drónanum eyðilagði bara stemmninguna.




Nesið er þekkt fyrir óteljandi gatkletta, hella og litríka kletta. Svo er fuglalíf einstakt. Það er tiltölulega auðvelt að ganga hringinn, en hann er sagður vera um 7 km. Ég tók smá krók og síminn sagði að ég hefði gengið 10 km. Það finnst mér trúlegt.




Ég tel það vera forréttindi að búa á NA-landi. Hér eru stórkostlegir staðir til að heimsækja. Svakalega fallegir staðir í Eyjafirði, Mývatnssveit og Þingeyjarsveit, en Norðurþing er einhvernveginn í sérstöku uppáhaldi. Kannski af því að þar er ekki of mikið af fólki. Ég er nefnilega svolítill einfari í mér. Kannski ætti ég ekkert að vera að dásama Kelduhverfi, Öxarfjörð, Núpasveit, Melrakkasléttu, Rauðanes og Langanes svo ég haldi áfram að vera einn í heiminum þar :D



Arnarstaðabás í Öxarfirði

Á leiðinni í Þistilfjörðinn keyrði ég fyrir Melrakkasléttu. Hún er svo fallega hrjúf. Á leiðinni heim fór ég svo nýju hraðbrautina vestan Jökulsár. Fjalladrottningin blasti við í undalegri jökulbirtunni.




  • Eyþór Ingi Jónsson

Nú er þögnin að færast yfir umhverfið. Farfuglarnir hverfa smám saman. Skógarþrösturinn heldur uppi lífinu innanbæjar og fer kórinn að hefja upp raust sína nú þegar reyniberin fara að þroskast.


Það er þannig með mig að seinnipartur maí og júní eru hápunktar ársins, amk þegar fuglamaðurinn Eyþór talar. Tónlistarmaðurinn Eyþór á fleiri uppáhalds tímabil. Nú þegar er ég farinn að hlakka til vorferða minna næsta vor.


Í fyrra og hitteðfyrra fórum við hjónin í Grímsey um sumarsólstöður. Í bæði skiptin var ég að flytja tónlist en tók myndavélina með. Ég alloft farið til Grímseyjar, en alltaf til að spila. Ég ætlaði að fara þangað í sumar eingöngu til að mynda, en komst því miður ekki.


Í Grímsey er sérlega góð aðstaða til að mynda lunda.




Í þessum tveimur síðustu ferðum mínum fór ég í stuttar gönguferðir til að ná einhverjum myndum. Þótt tíminn hafi í bæði skiptin verið allt of naumur þá náði ég mörgum af mínum uppáhalds lundamyndum þar.




Það er í raun ekki svo flókið að koma sér til Grímseyjar. Það er hægt að fljúga þangað frá Akureyri og svo er hægt að taka ferjuna frá Dalvík. Ég hef hvort tveggja prófað. Siglingin í fyrra var ekkert sérlega skemmtileg. Sjóveiki var að hrjá kallinn, en það slapp alveg til. En þrátt fyrir að einhver hefði hrópað að við værum að sigla framhjá höfrungavöðu, þá lá ég bara áfram í hnipri. Það hefði ekki gerst undir venjulegum kringustæðum.




Grímseyingar taka vel á móti gestum. Þar er hægt að fá fína gistingu. Síðast gistum við hjónin hjá Höllu Ingólfsdóttur í Arctic trip. Það var algjörlega frábært. Árið þar áður vorum við í gistiheimilinu Básum. Sjarmerandi hús með fallegu útstýni. Á báðum stöðum er stutt í frábæra myndastaði.




Lundinn heillar marga enda er hann afskaplega fallegur og skemmtilegur fugl. Ég hafði á tímabili þá tilfinningu að fuglaljósmyndarar væru lítið að mynda hann. Kannski af því að hann er svo vinsæll (stundum þreytist maður á að mynda það sama og aðrir) eða kannski var það af því að fuglinn fékk á sig frekan neikvæðan "túristastimpil" - Lundabúðir á Laugavegi....




Ég hef verið svo heppinn að hafa í nokkur skipti tekið þátt í fuglarannsóknum og merkingum í Flatey á Breiðafirði. Ein tegundin sem við fylgjumst með er lundi. Þannig að ég hef verið að kafa ofan í lundaholur til að ná í fugla og athuga varpárangur. Þessu fylgja bit, klór (ein klóin er flugbeitt) og lundalús, en samt er þetta stórskemmtilegt. Tegundin er eiginlega alveg frábær.




Ég fer mismunandi leiðir í myndbyggingu þegar ég mynda fugla. Ég ætla ekkert að fara út í útskýringar á því, en þó get ég sagt að ég einangra sennilega oftar lunda og álkur frá umhverfinu í myndatökunni heldur en með aðrar tegundir. Notast við liti, gróður, sjó og blóm til að búa til mýkt og dulúð, en einnig til að beina athyglinni að sjálfu aðal viðfangsefninu. Það er jú eitthvað sérstakt við höfuðið á þessum tveimur tegundum sem gerir það að verkum að augað leitar strax þangað.




Það er alveg á hreinu að ég fer til Grímseyjar næsta sumar. Til að heimsækja þennan fallega fugl, sem tiltölulega auðvelt er að nálgast (ekki of auðvelt, eins og á sumum ferðamannastöðum) en alltaf krefjandi að mynda (það má lítið fara úrskeiðis í lýsingu á fuglum sem eru bæði skjannahvítir og kolsvartir)




Að lokum bendi ég ykkur á að kíkja á heimasíður góðra kunningja, öðlingshjónanna Gyðu Henningsdóttur og Einars Guðmann. Þau eru á heimavelli í Grímsey og taka magnaðar fuglamyndir. Hér eru lundarnir þeirra, væntanlega flestar teknar í Grímsey:

https://photos.gyda.is/portfolio/C0000HC900vYjuO0/G0000eVH0kIxIYrE

https://photos.gudmann.is/portfolio/C0000T68vuGPHleI/G0000MIOAPJHWyKA


Allar myndirnar í færslunni sem og aðrar myndir á síðunni eru fáanlegar í ýmsum stærðum og gerðum. Vinsamlegast hafið samband í gegn um síðuna :)

  • Eyþór Ingi Jónsson

Fyrir sennilega einum 10-11 árum síðan kynntist ég Melrakkasléttu og Langanesi. Már Höskuldsson vinur minn á Húsavík dró mig með sér. Það var ást við fyrstu sýn. Ég kolféll fyrir stöðunum. Þvílík paradís. Það er reyndar Mása að þakka að ég fór að taka myndir, þannig að ég á honum heilmikið að þakka.





Síðan hef ég reynt að fara austur 1-2 sinnum á ári. Oftast hef ég verið einn þarna. Í fyrra fóru tveir sænskir fuglaáhugamenn með mér, gamall skólabróðir og eiginkona hans. Þau hafa farið víða en segja að þetta sé magnaðasti fuglastaður sem þau hafa farið á.


Um daginn fór ég í maíferðina mína. Ferðafélagarnir að þessu sinni voru ungir og frábærir ljósmyndarar, Dóra Gígja Þórhallsdóttir og Birgir Gunnlaugsson. Þau eru ekki aðeins mjög góðir ljósmyndarar heldur eru þau mjög þægilegir ferðafélagar. Skoðið endilega síðurnar þeirra:


https://www.instagram.com/doragigja/

https://www.instagram.com/biggi_naturephotography/

https://www.flickr.com/photos/154142846@N08

Ég hef gaman af að sýna fólki góða myndastaði þar sem fallega fugla er að finna. Þetta var fyrsta nóttin í gamla Blazer þetta sumarið og mikið var gott að sofa “úti”, þótt hitastigið hafi verið ansi nálægt núllinu.




Þegar ég keyri fram hjá vegamótunum yfir að Skálum fer ég alltaf að humma hið magnaða lag Magnúsar Blöndal Jóhannssonar (1925-2005), Sveitin milli sanda. Magnús er í miklu uppáhaldi hjá mér og ætla ég m.a. að taka upp bæði orgelverk hans í haust og gefa út á plötu. Magnús fæddist á Skálum.


Það er því góð tónverkasyrpa sem glymur í mínum kolli, söngur ritu, svartfugla, súlu og sólskríkju og lagið fallega hans Magnúsar. Hér má heyra Ellý Vilhjálms syngja lagið fagra:

https://open.spotify.com/track/3FjBO74Wl8gptlM7oPNXZ1?si=6FS9o9B_QzC9bcRoNfL1pw


Og Hallveig Rúnarsdóttir og Sinfóníuhljómsveit Íslands undir stjórn Daníels Bjarnasonar fluttu lagið yndislega um árið í útsetningu Hrafnkels Orra Egilssonar:

https://www.ruv.is/frett/sveitin-milli-sanda


Og hér er myndband og ljósmyndir sem ég tók í ferðinni. Þar hljómar Skoruvíkursinfónían

(Vinsamlegast horfið á í fullum skjá og veljið HD skerpu)